بندیتو کروچه (به ایتالیایی: Benedetto Croce) (۲۵ فوریه ۱۸۶۶–۲۰ نوامبر ۱۹۵۲) فیلسوف، منتقد و سیاستمدار مشهور ایتالیایی بود. زندگی
کروچه در پسکاسرولی[۱] ناحیه آبروزو ایتالیا در خانوادهای ثروتمند متولد شد. پس از زمینلرزه سال ۱۸۸۳ که باعث مرگ والدینش شد، تا سال ۱۸۸۶ او با داییاش سیلویو سپاونتا در رم زندگی کرده و در آنجا به دانشگاه رفت. پس از سال ۱۸۸۶ او بهطور دائمی در ناپل مستقر شد.
کروچه در سال ۱۸۹۳ اولین مقاله فلسفی خودش را با نام «تاریخ در مفهوم کلی هنر»[۲] منتشر کرد. در سال ۱۸۹۸، هنگامی که وی بر روی کتابی در مورد مارکس[۳] کار میکرد، با جووانی جنتیله آشنا شد که همکاری دوستانهٔ آنها تا ۲۵ سال به طول انجامید.
در سال ۱۹۰۰ وی مجلهٔ انتقاد[۴] را تأسیس کرد.
کروچه در سال ۱۹۱۰ به عضویت دائمالعمر سنای ایتالیا درآمد. گرچه وی فعالیت سیاسی چندانی نداشت. در بحران پس از جنگ جهانی اول وی وزیر آموزش و پرورش در آخرین کابینه جووانی جولیتی بود.
کروچه در ۸۰امین سالگرد تولدش مؤسسه تحقیقات تاریخی را تأسیس کرد. با وجود سکتهٔ شدید، وی تا هنگام مرگش در ۱۹۵۲ به کار ادامه داد.