تحقیق درباره بهداشت روان

واحد بهداشت روان

بهداشت روان بخشي جدائي ناپذير از بهداشت عمومي است که فرد را از عناصر شناختي، عاطفي و همچنين از توانايي های خود در ايجاد رابطه با ديگران آگاه مي گرداند.

انسان با داشتن تعادل رواني، بهتر مي تواند بر استرس های زندگي فائق آيد، کارهای روزانه را پربارتر و سودمندتر گرداند و فرد مفيدی برای جامعه باشد.

اختلالات رواني و مغزی با تاثير روی سلامت روان فرد، امکان دستيابي به بخش هايي از موارد بالا و يا امکان عملي ساختن تمام آنها را به طور کلي و يا به گونه ای نسبي غير ممکن مي سازد. درمان اين اختلالات و پيشگيری از به وجود آمدن آنها، راه استفاده از تمام توانايي های موجود در فرد را برای وی هموار مي سازد. از آنجا که بهداشت روان پايه و اساس رشد انسان است، اين حقيقت را بايد پذيرفت که مسائل بهداشت روان همراه زندگي است، امکان پديد آمدن آنها هميشه وجود دارد و لازم است تا درباره آنها بحث و گفتگو شود.

فعاليتهای بهداشت روان

بهداشت روان به مفهوم تامين و ارتقاء سلامت رواني فردی و اجتماعي، پيشگيری از ابتلاء، درمان مناسب بيماريهای رواني و توانبخشي بيماران رواني مي باشد و با فرض اين تعريف مجموعه فعاليتهای زير را دربر مي گيرد.

۱- اجرای برنامه بهداشت روان روستایی و شهری
۲- انجام فعاليتهايي که در جهت گسترش سلامت رواني و اجتماعي فرد باشد؛

۳- آموزشهای عمومي به منظور جلوگيری از ابتلاء به بيماريهای رواني و عصبي؛

۴- آموزش مهارتهای زندگي از جمله مهارت ارتباطي - مقابله با استرس - حل مسئله - قاطعيت، خود آگاهي و ...؛

۵- آموزش شيوه فرزند پروری؛

۶- آموزش مداخلات رواني در پيشگيری از بلايای طبيعي؛

۷- آموزش پيشگيری از اعتياد و سوء مصرف مواد؛

۸- آموزش تشخيص و درمان بيماريهای روان پزشکي؛

۹- تهيه پمفلتها و جزوات آموزشي؛

۱۰- درمان به موقع و مناسب بيماران به منظور جلوگيری از شيوع بيماريهای رواني.

۱۱- برنامه پیشگیری از خودکشی

خدمات بهداشت روان

۱- آموزش؛

۲- مبارزه با علل بيماری و يا عوامل موثر در انتقال آن؛

۳- کاهش آسيب پذيری فردی و ايجاد محيط مناسب در اجتماع به منظور کاهش خطر ابتلاء افراد به بيماری؛

۴- مشاوره و راهنمايي گروهي و فردی؛

۵- بيماريابي و کمک های اوليه؛

۶- اصلاح نظام مراقبتي در افراد سالم و بيمار.

جمعيت های آسيب پذير در بهداشت روان شامل:

بيماران و معلولين رواني، عقب ماندگان ذهني - بيماران صرعي، سالمندان، معتادان، بيکاران، نيازمندان اقتصادی و کودکان و نوجوانان، زنان باردار و مطلقه و داغديده، افراد بي سرپرست، زندانيان و مهاجران، از گروههای آسيب پذيرتر و جمعيتهای هدف در برنامه های بهداشت روان مي باشند.

۳- شرح وظايف كارشناس مسئول بهداشت روان در برنامه كشوري بهداشت روان :

۱- بررسي و شناخت بيماريهاي رواني شهرستان

۲- بررسي و تعيين ميزان بيماريهاي رواني در شهرستان

۳- تشكيل و شركت در كميته های فني بهداشت روان شهرستان

۴- تدوين و اجراء برنامه هاي آموزشي براي رده هاي مختلف بهداشتي

۵- همراهي با تيم بازديد از مراكز بهداشتي درماني و خانه هاي بهداشت تحت پوشش خدمات بهداشت روان به منظور بررسي فعاليت مراكز مذكور در زمينه بهداشت روان

۶- جمع آوري ، كنترل ، تجزيه و تحليل و ارسال به موقع آمار و اطلاعات مربوط به پيگيري بيماريهاي رواني

۷- پايش و ارزشيابي مداوم برنامه اجرائي شهرستان و تلاش جهت رفع نارسائيها و بهبود عملكرد

۸- پيشنهاد و مشاركت در اجراي آموزشهاي عمومي جامعه در زمينه مسايل بهداشت روان

۹- هماهنگي و جلب همكاري درون بخشي و ساير بخشهاي اجتماعي ، اقتصادي و محلي كه در پيشبرد برنامه موثرند ۰

۱۰- مشاركت در اجراي پروژه هاي تحقيقات كاربردي در نظام بهداشتي پس از تصويب و ابلاغ

۱۱- همكاري و مشاركت دراجراي ساير برنامه هاي بهداشتي با نظر مقام مافوق

۱۲- گزارش ساليانه پيشرفت و عملكرد برنامه در شهرستان

شرح وظايف پرسنل بهداشتي در برنامه بهداشت روان:

بهورز:

۱- آموزش بهداشت روان به زبان ساده به افراد جامعه

۲- شناسايي افراد با ناراحتي هاي شديد رواني ، خفيف رواني ، صرع ، عقب ماندگي ذهني و ساير اختلالات رواني

۳- ارجاع بيماران به مراكز بهداشتي درماني روستايي(ارجاع فوري و غير فوري)

۴- پي گيري دستور هاي داده شده در مورد بيماران ارجاعي

۵- گزارش و ثبت اطلاعات مربوط به بيماران جديد و قديم

كاردان و کارشناس بهداشت روان مراکز تابعه

۱- نظارت بر كار بهورز در زمينه ارايه خدمات بهداشت روان به خانواده ها

۲- آموزش و بازآموزي بهورزان

ارائه شده توسط : حسین ایزدی

در وب سایت : جم نما