انشا در مورد پنجره ای رو به خدا

به تعداد آدم های روی زمین پنجره ای به سمت خدا وجود دارد پنجره ای که هر وقت و هر لحظه که بخواهیم می توانیم آن را بگشاییم و بدون هیچ ترس و واهمه ای هر آن چه را که می خواهیم به او

بگوییم او کسی است که با صبوری و آرامش به درد دل هایمان گوش می دهد و در نهایت با آرامشی از جنس خودش از مهمانیش باز می گردیم.

پنجره ی رو به خدا پنجره ای است سراسر امید که هیچ کس از آن نا امید باز نگشته، وقتی به هنگام نا امیدی ها به سراغش می رویم و با دلی پر از بغض و چشمانی اشک بار چشم به مهرش می دوزیم او با تمام وجود محبت و لطفش را نثارمان می کند و ما را از هر چه وجود مادی است بی نیاز می کند و امشب در خلوت و سکوت شب برای من فرصتی پیش آمد تا دلم را پر از زمزمه های خدا کرده و پنجره ای از قلبم به سویش بگشایم و زمزمه کنم:

«خدای خوبم، برای لحظه ای دستم را رها نکن که اگر رها کنی من به اوج تاریکی ها سقوط خواهم کرد و سیاهی وجودم را خواهد گرفت.

خدایا از تو می خواهم به من شجاعت بدهی تا تمام سختی های زندگی را تاب بیاورم و از مشکلات با کمک تو سربلند بیرون بیایم و هم چنین در روزهای خوب و خوشی ها از یادت غافل نشوم و شکر گزار باشم، شکر گزار تمام داشته ها و نداشته هایم که اگر چیزی دارم از لطف تو و اگر ندارم حتما باز از محبت و مهر تو است که تو صلاح مرا بهتر از خودم و هر کس دیگر می دانی.

خدای مهربانم، در دو راهی های زندگی تو راهنمایم باش و مرا از هر چه شر و بدی است نجات بده و به سمت روشنی ببر که هیچ کس چون تو از روزهای نیامده آگاه نیست روزهایی که فقط تو می دانی در آن ها چه بر من خواهد گذشت.

و در آخر خدای خوبی ها، نگاه مهرت را از هیچ یک از ما دریغ نکن تا وجودمان مانند زمستان های سرد و سخت، یخ نزند و کاری کن تا گرمای وجودت را تا همیشه در قلبمان احساس کنیم.»

---

ارائه شده توسط : حسین ایزدی

در وب سایت : جم نما