شنا یک ورزش سالم است و در مقایسه با ورزشهای دیگر خطرات کمتری در پی دارد. با این وجود برخی مخاطرات وجود دارد که مهم ترین آنها غرق شدن یا خفگی(دلایل متعدد) می باشد.
دیگر مخاطرات مرتبط با آب به طور کلی شامل مخاطرات میکروبی(انتقال بیماری های انگلی، ویروسی، باکتریایی، قارچ های پوستی)، شیمیایی(آب های آهکی و یا دارای کلر زیاد یا آلوده شده با مواد نفتی و غیره)،
مخاطرات فیزیکی مثل دمای پایین یا بالای آب،
مخاطرات مکانیکی مثل برخورد با لبه های تیز محل شنا،
مخاطرات ارگونومیکی مثل وارد آوردن فشار بیش از حد به اندام ها مثلاً در طی شنای پروانه یا نجات غریق، تکرار زیاد یک حرکت یا قرارگیری بد اندام ها در اثر شنای نادرست.
و در نهایت مخاطرات زیستی شامل انواع حیوانات یا گیاهان خطرناک احتمالی در آب می باشد که در پایین بیشتر توضیح داده میشوند:
ناتوانی از طریق بیهوشی حاصل از شنا در آبهای کم عمق (یا بیهوشی غواص که نفس را زیر اب حبس کرده)، حمله قلبی، نارسایی سینوسهای شریانی یا شنای بیش از حداثرات مضر زیر آب ماندن:
غرق شدن ناشی از استنشاق آب شور که حبابهایی در ریهها ایجاد میکند که تنفس را مشکل میکندعلایم بیماری و سندرم ناشی از استنشاق آب شوربرآمدگی استخوانی در کانال گوش که نتیجه فرورفتن طولانی مدت آب در کانال گوش است و موسوم به گوش شناگران است.
قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی:
کلر گند زدا pH آب را افزایش میدهد. مقدار زیاد pH ممکن است باعث سوزش چشم یا پوست شود استنشاق کلرٍ؛ استنشاق طولانی مدت مقادیر کم کلر موجود در سطح آب ممکن است اثرات مخربی بر ریهها بگذارد به خصوص برای کسانی که آسم دارند.
این مشکل ممکن است با استفاده از استخرهایی که سیستم تهویه بهتری دارند حل شود. با یک استخر روباز با نتیجه بهتری مواجه میشویم.قرار گرفتن طولانی مدت در برابر کلر اثرات مخرب آرایشی دربردارد. مثلاً رنگ مو را تغییر میدهد. کلر ساختار مو را خراب میکند و آن را مجعد و پیچیده میکند. کلر میتواند مس را در خود حل کند که این خاصیت باعث میشود رنگ مو تغییر کند.
مراقبت خوب از استخر میتواند مقدار مس موجود در آب را کاهش دهد. تر کردن مو با استفاده از مایعات لغزنده مخصوص قبل از ورود به استخر میتواند جذب مس را کاهش دهد.کلر حتی بعد از چند بار شستن معمولاً به صورت بی آب روی پوست باقی میماند. این کلر وقتی دوباره در یک ترکیب آبدار (آبپوشیده) برگردد بدبو میشود (وقتی بزاق روی آن ریخته شود یا در طی دوش گرفتن و غیره)
عفونت:آب بسته به نوع آن محل ایدهآلی برای باکتریها، انگلها، قارچها و ویروسها است.عفونت پوست حاصل از شنا یا حمام باعث بیماری ترک خوردن بین انگشتان پا میشود. آسانترین روش برای رفع این مشکل تمیز کردن بین انگشتان پاست.انگلهای میکروسکپی مثل کریپتوسپوریدیوم میتوانند در برابر کلر مقاومت کنند و اگر شناگر آن را ببلعد دچار بیماریهای اسهالی میشود.
بیماریهای گوش، التهاب گوش میانی، التهاب گوش خارجیوقتی تعادل میزان کلر موجود در آب به هم بخورد ممکن است بیماریهای جدی همچون برونشیت مزمن و آسم به وجود آید.
فعالیتهای خود شناگران:صدمات ناشی از فعالیت زیاد؛ به عنوان مثال شنای پروانه مسابقهای (پروانه سرعت، و نه استقامت) ممکن است باعث مقداری کمر درد شود شامل شکستن استخوانهای ستون فقرات در موارد نادر و درد شانهها پس از سالهای متمادی تمرین، شنای قورباغه ممکن است باعث درد مچ پا و درد مفاصل ران شود، شنای آزاد و کرال پشت ممکن است باعث ورم زانو شود.نفس نفس زدن بیش از حد برای نگه داشتن نفس در زیر آب باعث میشود که دیاکسید کربن در خون کم شود و در نتیجه کم شدن متوالی هوشیاری به موجب بیهوشی میشود.شرایط نامساعد جوی و وضع نابسامان آب:جریانها از جمله موج و رودها میتواند خستگی مفرط را به دنبال داشته باشد و شناگران را به دور از ناحیه سالم هدایت کند یا آنها را به زیر آب بکشد.باد، موج را زیاد میکند و میتواند باعث از دست رفتن کنترل شناگر شود.کم شدن حرارت بدن در اثر شنا در آبهای سرد میتواند به سرعت باعث خستگی مفرط یا بیهوشی شود.شدت آفتاب سوختگی میتواند با انعکاس نور به وسیله سطح آب و نپوشیدن لباس مناسب شنا بیشتر شود. ماندن زیاد در آفتاب میتواند یکی از علتهای سرطان پوست باشد.اشیاء موجود در آب:پروانه کشتی علت بزرگی برای صدمات است چه در وقت شنا در زیر قایق و نزدیک آن و چه هنگام بالا آمدن از قایقبرخورد به شناگران دیگر یا به دیوار استخر یا سنگ یا قایقشیرجه زدن در آبهایی که اشیایی با عمق کم در آن هستند مخصوصاً در آب گل آلود (چون عمق آب را نمیبینیم)پای نهادن روی چیزهای شکسته همچون شیشه خرده
جانوران آبزی:نیش زدن کاواکان (کاواکان یا توتیاء البحر نوعی ماهی است که بدن چتر مانندی دارد و بیشتر در سواحل نیو انگلند زندگی میکند) و مرجانتیزیهای موجود در آب که به وسیله جاندارانی چون خارپوست دریایی و صدف دوکپهای راهراه و پوماهی ایجاد شدهاست.گاز گرفتن کوسه و ماهیها دیگر و مارها و نیشگون گرفتن خرچنگشوکهای الکتریکی ناشی از شعاعهای الکتریکی یا ماهیهای الکتریکی
سازمانها راهنماییهایی دربارهٔ سلامت منتشر کردهاند که به شناگران برای جلوگیری از این خطرات کمک کند.