دلنوشته های زیبا دختر زمستان که باشی

دختر زمستان که باشی، گیسوانت عطر جادویی انار می دهند و گونه هایت رنگ سرخ انار می گیرند و دستانت پر از بوی تند چای می شوند که در سرمای زمستان یادآور گرمایی ست چون فصل داغ تابستان … چون تن داغ مرداد

******

دختر زمستان که باشی گل همیشه بهاری، در اوج سرما سبز می شوی و می شکفی، گل می کنی و حس ناب بودن را به عابران کوچه های سرد یادآور می شوی و جوانه ای می شوی که از دل سخت و سرد سنگ بیرون آمده

******

من دُخترِ زمستانم، آشنا با برف و تگرگ…بیگانه با بهار.. دلگیر از تابستان و خشنود از رسیدن خزان
من دختر زمستانم؛ سرما را تاب می آورم

******

دختر زمستان که باشی دانه های برف و باران وجودت را نوازش می کنند و سرمای زمستان را چون معشوقی در آغوش می گیری، دلت که بگیرد مانند آسمان ابری می شوی و چشمانت خانه ی اشک های گرم می شود که تن سرد برف ها را آب می کند.

من دختر زمستانم، پر غرور چون کوه های سر به فلک کشیده که تن سرد برف را در آغوش گرفته اند، من دختر زمستانم، وجودی گرم دارم، روحی پرشور، قلبی عاشق و موجی از امید در دل سختی ها، من بهاری سبزم در پس زمستانی سرد

من دختر زمستانم، دختری از جنس سپید برف، از جنس تن سرد باغچه و صبورم چون درختان که سرما و یخبندان را تاب می آورند تا وقت سبز شدن و گل دادن برسد، من دختر زمستانم و سرما با جانم در هم آمیخته است.

ارائه شده توسط : حسین ایزدی

در وب سایت : جم نما