تعداد نظرات
0 دیدگاه
تعداد لایک
15 پسندیدن
تاریخ انتشار
جمعه ۲۱ خرداد ۱۴۰۰
بازدید
2,376 نفر
از خدا خواهیم توفیق ادب
بی ادب محروم ماند از لطف رب
بی ادب تنها نه خود را داشت بد
بلکه آتش در همه آفاق زد
****
از ادب پرنور گشتهست این فلک
وز ادب معصوم و پاک آمد ملک
بد ز گستاخی کسوف آفتاب
شد عزازیلی ز جرات رد باب
****
با ادب باش که تکلیف جوانان ادب است
فرق مابین بنی آدم وحیوان ادب است
****
راحتِ روح زنان،زینت مردان ادب است
باادب باش که سرمایه ی خوبان ادب است
****
باادب باش که اندرهمه جا یابی راه
در قیامت نشود روی سفید تو سیاه
همچویوسف به سرتخت برآیی ازچاه
باادب باش که سرمایه ی خوبان ادب است
****
آیه آیه همه جا سوره ی قرآب ادب است
گرتو خواهی که دلت دردوجهان شادشود
هه کس از سخنت خرم و دل شاد شود
خاطرت یک سره از رنج و غم آزاد شود
اشعاری از ادبیات غنی درباب ادب
باادب باش که سرمشق جوانان ادب است
آیه آیه همه جا سوره ی قرآب ادب است
بی ادب میشود از فیض الهی محروم
خویش رامیکندازجهل و شقاوت معدوم
****
از احادیث و روایات به ما شد معلوم
شرف و منزلت مرد سخندان ادب است
آیه آیه همه جاسوره ی قرآن ادب است
گشت ازعلم وادب،مذهب اسلام ، عیان
****
شرح این مسئله امروز نگنجد به بیان
«خوش بودگرمحک تجربه آیدبه میان »
محک خالص کافر ز مسلمان ادب است
آیه آیه همه جاسوره ی قرآن ادب است
اشعاری شیرازی درباب ادب
بیادب محروم گشت از لطف رب
بیادب تنها نه خود را داشت بد
بلکه آتش در همه آفاق زد
مائده از آسمان در میرسید
شعری کودکانه در باب ادب
بیشری و بیع و بیگفت و شنید
درمیان قوم موسی چند کس
بیادب گفتند کو سیر و عدس
منقطع شد خوان و نان از آسمان
****
ماند رنج زرع و بیل و داسمان
باز عیسی چون شفاعت کرد حق
خوان فرستاد و غنیمت بر طبق
مائده از آسمان شد عائده
چون که گفت انزل علینا مائده
باز گستاخان ادب بگذاشتند
چون گدایان زلهها برداشتند
*****
از ستمگر چه ممكن است ادب
شعله را بجيب پا بهواست
****
حافظ به ادب باش كه واخواست نباشد
گر شاه پيامي به غلامي نفرستاد
****
در حقايق و گنجينه ادب قفل است
كليد فتح به كنج فنا تواني يافت
****
باريابي چو بخاك در صاحب نظران
چين دامان ادب كن خط پيشاني را
****
از بي ادبي كسي به جائي نرسيد
درّيست ادب به هر گدائي نرسيد
شعری درباب تواضع
با چنين در ماندگي ، از ماه و پروين بگذريم
گر كه ما را باشد از فضل و ادب ، بال و پري
شعری درباب تواضع
بي ادب گفتن سخن با خاص حق
دل بميراند سيه دارد ورق
***
مورد قهر و خانه بر بادم
رفته علم و ادب هم از يادم
****
به ادب ديده ام عبارتشان
نشدم بي ادب به غارتشان
****
ادب داشتم دولتم برنداشت
ادب کاشکي کم طلب کردمي
شعر از فردوسی
ادب آئين نيک مردان است
بي ادب بر مثال حيوان است
****
چو باشي با ادب يابي معاني
چو باشي بي ادب زو باز ماني
****
عقل درآمد که طلب کردمش
ترک ادب بود ادب کردمش
اشعاری نغز اندر باب ادب
بايدت اول ادب اندوختن
پس دگران را ادب آموختن
****
روي وضو شسته بآب ادب
طاعت او سلسله تاب ادب
****
ادب به کز ادب يابد سعادت
که دايم بي ادب بيند شقاوت
****
خامش کن اي برادر فضل و ادب رها کن
تا تو ادب بخواندي در تو ادب نديدم
****
ادب پيرايه ي نادان و داناست
خوش آن کو از ادب خود را بياراست
****
خسرو، ادب چه جويي، از چشم مست شوخش؟
هندو چو مست باشد، از وي ادب نيايد
****
خسرو نديده بود ادب روزگار هيچ
اينک ز حادثات جهانش ادب رسيد
****
تا زنده اي، برو، ادب آموز بهر نام
کين نفس آدمي به ادب نامور شود
شعری درباب ادب
گر کند بر تو بي ادب انکار
تو بکوش و ادب نگه ميدار
شعری موسایی درباب ادب
عصاي کليم ار به دستم بدي
به چوبش ادب را ادب کردمي
شعری درباب ادب
مرد سخن را ازو نواختن و بر
مرد ادب را ازو وظيفه ديوان
شعری ناب از فردوسی بزرگ
اين چنين جلف و بي ادب زاني
که تو تازي ادب همي خواني
************
اشعاری دیگر درباب ادب
باادب مرد سرخ رو گردد
بي ادب چون سگان کو گردد
*****
با ادب شربت زلال خورد
بي ادب سخت گوشمال خورد
*******
ادب از بي ادب آموز که لقمان گويد
از عمل سوخته عکس العملي ساخته ام
********
شوخي طفل يکي صد شود از رو دادن
ادب بي ادبان را به ادب بايد کرد
شعری از ادبیات غنی ما
صائب به ادب باش که گردون ز حوادث
صد دست برآورده براي ادب تو
شعری از ادبیات غنی ما
گشت از ترک ادب هر بي حيايي کامياب
من درين محفل ادب آموختم بي فايده
شعری از ادبیات غنی ما
زبان بگشاد و گفت اي بي ادب مرد
ترا امشب بدين سگ حق ادب کرد
شعری از ادبیات غنی ما
چو باشي با ادب يابي معاني
چو باشي بي ادب زو باز ماني
شعری زیبا درباب ادب
ادب آمد درين ره اصل هر کار
همي گويم ادب زنهار زنهار
شعری زیبا درباب ادب
ادب را دوست دار و با ادب باش
بقدر خويش دائم در طلب باش
ادب دوستان
ادب چيزيست بيرون از دل و جان
ادب مر دوستدار سر جانان
واما ادب از نگاه ادبیات بومی شیرازی
ادب چيزيست بيرون از دل و جان
ادب مر دوستدار سر جانان
واما ادب از نگاه ادبیات بومی شیرازی
ادب همه ملکان خصم را بحرب کنند
بزر سرخ کني خصم خويش را تو ادب
ادب بازاری
پشت اهل ادبست او و خريدار ادب
زين همي تيز شود اهل ادب را بازار
شعر ادبی
اهل ادب را به خانه برد و وطن داد
علم و ادب را فزودقيمت و مقدار
شعر ادبی 1
ادب عزيز ازو گشت ورنه پشت ادب
شکسته بودو رخ لاله گونش گشته چو کاه
شعری ادبی 2
نام نيکو و جمال و شرف و علم و ادب
بادبيري بتو کردند دبيران تسليم
شعری زیبا
ديوان ادب فرد کرم دفتر دانش
اکسير خرد جوهر جان عنصر فرهنگ
از ادبیات کهن
باز گستاخان ادب بگذاشتند
چون گدايان زله ها برداشتند
شعر از قیصر
بي ادب تنها نه خود را داشت بد
بلک آتش در همه آفاق زد
بی ادب محروم ماند از لطف رب
بی ادب تنها نه خود را داشت بد
بلکه آتش در همه آفاق زد
****
از ادب پرنور گشتهست این فلک
وز ادب معصوم و پاک آمد ملک
بد ز گستاخی کسوف آفتاب
شد عزازیلی ز جرات رد باب
****
با ادب باش که تکلیف جوانان ادب است
فرق مابین بنی آدم وحیوان ادب است
****
راحتِ روح زنان،زینت مردان ادب است
باادب باش که سرمایه ی خوبان ادب است
****
باادب باش که اندرهمه جا یابی راه
در قیامت نشود روی سفید تو سیاه
همچویوسف به سرتخت برآیی ازچاه
باادب باش که سرمایه ی خوبان ادب است
****
آیه آیه همه جا سوره ی قرآب ادب است
گرتو خواهی که دلت دردوجهان شادشود
هه کس از سخنت خرم و دل شاد شود
خاطرت یک سره از رنج و غم آزاد شود
اشعاری از ادبیات غنی درباب ادب
باادب باش که سرمشق جوانان ادب است
آیه آیه همه جا سوره ی قرآب ادب است
بی ادب میشود از فیض الهی محروم
خویش رامیکندازجهل و شقاوت معدوم
****
از احادیث و روایات به ما شد معلوم
شرف و منزلت مرد سخندان ادب است
آیه آیه همه جاسوره ی قرآن ادب است
گشت ازعلم وادب،مذهب اسلام ، عیان
****
شرح این مسئله امروز نگنجد به بیان
«خوش بودگرمحک تجربه آیدبه میان »
محک خالص کافر ز مسلمان ادب است
آیه آیه همه جاسوره ی قرآن ادب است
اشعاری شیرازی درباب ادب
بیادب محروم گشت از لطف رب
بیادب تنها نه خود را داشت بد
بلکه آتش در همه آفاق زد
مائده از آسمان در میرسید
شعری کودکانه در باب ادب
بیشری و بیع و بیگفت و شنید
درمیان قوم موسی چند کس
بیادب گفتند کو سیر و عدس
منقطع شد خوان و نان از آسمان
****
ماند رنج زرع و بیل و داسمان
باز عیسی چون شفاعت کرد حق
خوان فرستاد و غنیمت بر طبق
مائده از آسمان شد عائده
چون که گفت انزل علینا مائده
باز گستاخان ادب بگذاشتند
چون گدایان زلهها برداشتند
*****
از ستمگر چه ممكن است ادب
شعله را بجيب پا بهواست
****
حافظ به ادب باش كه واخواست نباشد
گر شاه پيامي به غلامي نفرستاد
****
در حقايق و گنجينه ادب قفل است
كليد فتح به كنج فنا تواني يافت
****
باريابي چو بخاك در صاحب نظران
چين دامان ادب كن خط پيشاني را
****
از بي ادبي كسي به جائي نرسيد
درّيست ادب به هر گدائي نرسيد
شعری درباب تواضع
با چنين در ماندگي ، از ماه و پروين بگذريم
گر كه ما را باشد از فضل و ادب ، بال و پري
شعری درباب تواضع
بي ادب گفتن سخن با خاص حق
دل بميراند سيه دارد ورق
***
مورد قهر و خانه بر بادم
رفته علم و ادب هم از يادم
****
به ادب ديده ام عبارتشان
نشدم بي ادب به غارتشان
****
ادب داشتم دولتم برنداشت
ادب کاشکي کم طلب کردمي
شعر از فردوسی
ادب آئين نيک مردان است
بي ادب بر مثال حيوان است
****
چو باشي با ادب يابي معاني
چو باشي بي ادب زو باز ماني
****
عقل درآمد که طلب کردمش
ترک ادب بود ادب کردمش
اشعاری نغز اندر باب ادب
بايدت اول ادب اندوختن
پس دگران را ادب آموختن
****
روي وضو شسته بآب ادب
طاعت او سلسله تاب ادب
****
ادب به کز ادب يابد سعادت
که دايم بي ادب بيند شقاوت
****
خامش کن اي برادر فضل و ادب رها کن
تا تو ادب بخواندي در تو ادب نديدم
****
ادب پيرايه ي نادان و داناست
خوش آن کو از ادب خود را بياراست
****
خسرو، ادب چه جويي، از چشم مست شوخش؟
هندو چو مست باشد، از وي ادب نيايد
****
خسرو نديده بود ادب روزگار هيچ
اينک ز حادثات جهانش ادب رسيد
****
تا زنده اي، برو، ادب آموز بهر نام
کين نفس آدمي به ادب نامور شود
شعری درباب ادب
گر کند بر تو بي ادب انکار
تو بکوش و ادب نگه ميدار
شعری موسایی درباب ادب
عصاي کليم ار به دستم بدي
به چوبش ادب را ادب کردمي
شعری درباب ادب
مرد سخن را ازو نواختن و بر
مرد ادب را ازو وظيفه ديوان
شعری ناب از فردوسی بزرگ
اين چنين جلف و بي ادب زاني
که تو تازي ادب همي خواني
************
اشعاری دیگر درباب ادب
باادب مرد سرخ رو گردد
بي ادب چون سگان کو گردد
*****
با ادب شربت زلال خورد
بي ادب سخت گوشمال خورد
*******
ادب از بي ادب آموز که لقمان گويد
از عمل سوخته عکس العملي ساخته ام
********
شوخي طفل يکي صد شود از رو دادن
ادب بي ادبان را به ادب بايد کرد
شعری از ادبیات غنی ما
صائب به ادب باش که گردون ز حوادث
صد دست برآورده براي ادب تو
شعری از ادبیات غنی ما
گشت از ترک ادب هر بي حيايي کامياب
من درين محفل ادب آموختم بي فايده
شعری از ادبیات غنی ما
زبان بگشاد و گفت اي بي ادب مرد
ترا امشب بدين سگ حق ادب کرد
شعری از ادبیات غنی ما
چو باشي با ادب يابي معاني
چو باشي بي ادب زو باز ماني
شعری زیبا درباب ادب
ادب آمد درين ره اصل هر کار
همي گويم ادب زنهار زنهار
شعری زیبا درباب ادب
ادب را دوست دار و با ادب باش
بقدر خويش دائم در طلب باش
ادب دوستان
ادب چيزيست بيرون از دل و جان
ادب مر دوستدار سر جانان
واما ادب از نگاه ادبیات بومی شیرازی
ادب چيزيست بيرون از دل و جان
ادب مر دوستدار سر جانان
واما ادب از نگاه ادبیات بومی شیرازی
ادب همه ملکان خصم را بحرب کنند
بزر سرخ کني خصم خويش را تو ادب
ادب بازاری
پشت اهل ادبست او و خريدار ادب
زين همي تيز شود اهل ادب را بازار
شعر ادبی
اهل ادب را به خانه برد و وطن داد
علم و ادب را فزودقيمت و مقدار
شعر ادبی 1
ادب عزيز ازو گشت ورنه پشت ادب
شکسته بودو رخ لاله گونش گشته چو کاه
شعری ادبی 2
نام نيکو و جمال و شرف و علم و ادب
بادبيري بتو کردند دبيران تسليم
شعری زیبا
ديوان ادب فرد کرم دفتر دانش
اکسير خرد جوهر جان عنصر فرهنگ
از ادبیات کهن
باز گستاخان ادب بگذاشتند
چون گدايان زله ها برداشتند
شعر از قیصر
بي ادب تنها نه خود را داشت بد
بلک آتش در همه آفاق زد
ارائه شده توسط : حسین ایزدی
در وب سایت : جم نما
ثبت دیدگاه برای این مطلب
نظرات شما عزیزان
هیچ نظری برای این پست ارسال نشده است
