تعداد نظرات
0 دیدگاه
تعداد لایک
5 پسندیدن
تاریخ انتشار
دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸
بازدید
312 نفر
گزیده های از اشعار و غزلیات عاشقانه سعدی
در خصوص عشق و دوست داشتن
و ابراز علاقه و دوست داشتن همسر
ــــــــــــــ
امید وصل تو جانم به رقص می آرد
چو باد صبح که در گردش آورد ریحان
................
شب نیست که در فراق رویت
زاری به فلک نمیرسانم
---------------
آخر نه من و تو دوست بودیم
عهد تو شکست و من همانم
................
دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند
هزار فتنه به هر گوشه ای برانگیزند
................
اشعار سعدی درباره خدا
ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺮﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻢ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺮﻡ ﺍﺯﻭﺳﺖ
ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺯﻭﺳﺖ
..............
هر که سودای تو دارد، چه غم از هر دو جهانش
نگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش…
................
ﻏﻢ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﺑﺮ ﻋﺎﺭﻑ ﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ
ﺳﺎﻗﯿﺎ ﺑﺎﺩﻩ ﺑﺪﻩ ﺷﺎﺩﯼ ﺁﻥ ﮐﺎﯾﻦ ﻏﻢ ﺍﺯﻭﺳﺖ
................
بهترین های اشعار سعدی
ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم
وز رستنی نبینی بر گور من گیاهی
سعدی به هر چه آید گردن بنه که شاید
پیش که داد خواهی از دست پادشاهی
................
ﺗﻨﻢ ﻓﺮﺳﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻠﻢ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻋﺸﻘﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎﻗﯽ
ﻭ ﮔﺮ ﺟﺎﻧﻢ ﺩﺭﯾﻎ ﺁﯾﺪ ﻧﻪ ﻣﺸﺘﺎﻗﻢ ﮐﻪ ﮐﺬﺍﺑﻢ
................
کس دل به اختیار به مهرت نمیدهد
دامی نهادهای که گرفتار میکنی
................
ما به خلوت با تو ای آرام جان آسودهایم
................
ما را نگاهی از تو، تمامست
اگرکنی!
................
اگر از کمند عشقت بروم کجا گریزم؟
که خلاص بی تو بند است و حیات بی تو زندان
اشــعار غمــگین سعدی
در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگ دهن آلوده یوسف ندریده …!
................
تو فارغی و عشقت بازیچه مینماید
تا خرمنت نسوزد تشویش ما ندانی
................
ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا
به وصل خود دوایی کن دل دیوانه ما را
علاج درد مشتاقان طبیب عام نشناسد
مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را
................
عشق جانان در جهان هرگز نبودی کاشکی
یا چو بود اندر دلم کمتر فزودی کاشکی
آزمودم درد و داغ عشق باری صد هزار
همچو من معشوقه یک ره آزمودی کاشکی
.................
آنچه در غیبتت، ای دوست به من میگذرد
نتوانم که حکایت کنم، الّا به حضور
اشعار عاشقانه سعدی
گر مرا هیچ نباشد نه به دنیا نه به عقبی
چون “تو” دارم همه دارم دگرم هیچ نباید
................
ﺭﻭﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﻣﯽﻧﻬﻢ ﮔﺮ ﺗﻮ ﻫﻼﮎ ﻣﯽﮐﻨﯽ
ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﻨﺪ ﻣﯽﺩﻫﻢ ﮔﺮ ﺗﻮ ﺍﺳﯿﺮ ﻣﯽﺑﺮﯼ
................
ﮔﻔﺘﯽ ﻧﻈﺮ ﺧﻄﺎﺳﺖ، ﺗﻮ ﺩﻝ ﻣﯽﺑﺮﯼ ﺭﻭﺍﺳﺖ؟!
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺟﺮﻡ ﻭ ﺧﻠﻖ ﮔﻨﻬﮑﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﯽ
................
مرا خود با تو “چیزی” در میان هست
وگرنه روی زیبا در جهان هست
وجودی دارم از مهرت گدازان
وجودم رفت و مهرت همچنان هست…
اگر پیشم نشینی، دل نشانی
و گر غایب شوی، در دل نشان هست
به گفتن راست ناید شرح حسنت
ولیکن گفت خواهم تا زبان هست…
بجز پیشت نخواهم سر نهادن
اگر بالین نباشد، آستان هست
برو سعدی که کوی وصل جانان
نه بازاریست کانجا قدر جان هست
................
غزلیات عاشقانه سعدِی
خرم آن روز که بازآیی و سعدی گوید:
آمدی، وه که چه مشتاق و پریشان بودم
................
سخن عشق تو بی آنکه برآید به زبانم
رنگ رخساره خبر میدهد از حال نهانم
................
آن دوست که من دارم، وان یار که من دانم
شیریندهنی دارد دور از لب و دندانم
................
گر هزارم جفا و جور کنی دوست دارم هزار چندانت
................
دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است؟
ز عشق تا به صبوری هزار فرسنگ است
................
چنانت دوست مى دارم که گر روزى فراق افتد
تو صبر از من توانى کرد و من صبر از تو نتوانم…
................
دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم؟
آنوقت که کس نباشد الا من و تو …
................
ﺍﺯ ﺩﺭ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﺷﺪﻡ
ﮔویی ﮐﺰ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﮔﺮ ﺷﺪﻡ
ﮔﻮﺷﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺯ ﺩﻭﺳﺖ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺒﺮ ﺑﯿﺎﻣﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺑﯽﺧﺒﺮ ﺷﺪﻡ
................
تو درخت خوب منظر
همه میوهای ولیکن
چه کنم به دست کوته
که نمیرسد به سیبت
................
در دام تو محبوسم، در دست تو مغلوبم
وز ذوق تو مدهوشم، در وصف تو حیرانم
................
عشق و
درویشی و
انگشت نمایی و
ملامت
همه سهلست
تحمل نکنم بار جدایی …
................
ارائه شده توسط : جم نما
در وب سایت : جم نما
ثبت دیدگاه برای این مطلب
نظرات شما عزیزان
هیچ نظری برای این پست ارسال نشده است
